KIRIKHAN Ekspres Gazete ve Matbaa

Pazar Günü Şahin Düğün Salonu’nda yapılacak olan Esnaf Kefalet Kooperatifi seçimin de Terziler Oda Başkanı İsmet Öz yapılacak olan seçim de üye arkadaşları ile beraber İsmail Toklucu’yu destekleme kararı aldıklarını açıkladı.
Kırıkhan Terziler Oda Başkanı İsmet Öz Gazetemize yaptığı açıklamada “Bu kararımı vermeden önce arkadaşlarım ile istişare edip Kırıkhan Esnaf Kefalet Koop. Başkanı ve Adayı olan İsmail Toklucu Abimizin aynı zaman da Bölge Birlik Başkanlığı ve Genel Merkez de Yönetim Kurulu Üyeliği yaptığını bu görevlerinin de Kırıkhan için bir şans olduğunu bu vesile ile İsmail Toklucu abilerini destekleme kararı aldıklarını söyledi” ayrıca Pazar Günü yapılacak olan kooperatif seçiminin sonucu ne olursa olsun Kırıkhan’a hayırlı olmasını diledi.

Pazar Günü Antakya’da yapılan Büyük Birlik Partisi İl Kongresinde Genel Başkan Yardımcısı Remzi Çayır tarafından Kırıkhan Belediye Başkan Adaylarının Şükrü Mertoğlu olduğu açıklandı.
Büyük Birlik Partisi Kırıkhah İlçe Başkanı Hasan Kelce’nin Organizasyonu ile Büyük Birlik Partisi Rozeti takılıp Kırıkhan Belediye Başkanı Adayları olduğunu söyleyen BBP Genel Başkan Yardımcısı Remzi Çayır; “Önümüzdeki yerel seçimler de Kırıkhan’a önem veriyoruz ve inanıyorum ki Kırıkhan da seçimi Şükrü Mertoğlu hocam ile kazanacağız. Genel Başkan Yardımcısı olarak her zaman Kırıkhan’da olacağımın sözünü veriyorum” dedi.
BBP İl Kongresine en kalabalık grup ile katılan Kırıkhan BBP İlçe Teşkilatı ve Belediye Başkan Adayı Şükrü Mertoğlu “Siyasi hayatım ve görüşüm her zaman sağ görüşlü olmuştur. Adaylık görevini bana layık gören BBP Genel Başkanından Üyesine kadar partimin her kesimi dün neysem yarın da öyle olacağımı, partime ve Kırıkhan’a hizmet için var olduğumu görecekler” dedi.
Antakya da yapılan BBP İl Kongresinde çarşı esnaflarımızdan Ali Durmaz İl Yönetim Kurulu Asil Listesine girerek Kırıkhan’ın Antakya daki temsilcisi oldu.

Türkçe sözlükte “Sözünde durma, dostluğu sürdürme. Sevgi bağlılığı” olarak anlam bulan vefa kelimesi Türk Milliyetçilerinin sözcük hanesinin en başındaki kelimelerden biridir. En genel manada her Türk Milliyetçisi “bizim davamız, ahde-e vefa davasıdır” cümlesini kendini vefalı göstermek için mutlak surette kullanmıştır.
Herkes düşünsün bakalım, ne kadar vefalıyız? Ukalalık olarak addetmeyin bunu. Sorun yüreğinize, çekinmeyin. Maziden atiye uzanan yolculukta, bu dava için can veren yiğitlere ne vefası gösterdiniz? Birkaç yürekli adam, bir elin parmaklarını geçmeyen ülkü devleri dışında Şehitlerimizin ailelerini ziyaret eden kaç kişi var? Hangi şehidimizin çoluk çocuğunun geleceği bize emanet diye düşünülerek eğitimi ve iş bulması hususunda yardımcı olundu? İçerde gençliğini bırakarak çıkan Türk Milliyetçilerinin akıbeti noldu merak ettiniz mi? Eğitimini yarım bırakan, mesleğinden atılan, başı kabak yalın ayak ortada kalan, kimsesizliğin ızdırabını çeken çilekeşlere yardım eden kaç babayiğit var?
Tecrübe ile sabit, biliyorum. Bu yazıda “Türk Milliyetçileri çok vefasız” yargısını okuyan gönül erlerinden, (büyük ihtimalle 70’lerin galip neslinden) ülkücü bir ağabeyim kendi kendine söylenecek “Yıllarca davam için içerde yattım, çıktıktan sonra teşkilat dedim koşturdum, bütün gönüldaşlarımla irtibatımı sürdürdüm bana vefasız diyemezsin.” Yazıyı iyi okumak lazım, ben sana demiyorum ey eskimeyen ülkücü, ben sana yapılanları referans kabul edip haykırıyorum: “Türk Milliyetçileri Vefasızlaştı.”
Sokakların can pazarı olduğu zamanda, üniversitelerde “milliyetçiyim” demenin altı okka yürek istediği günlerde hocalık yaptığı kürsüden “Türk Ülküsü” diyebilen ve bugün, geçmişi buğulu gözlerle yâd eden aksakalları onurlandırmak çok mu zor? Ellerini öpüp, dualarını istesek ne kaybederiz?
Şuan, işsizlik sıkıntısıyla kıvranan, 40 yıllık kalem erbapları, Milliyetçi yazarlar, davalarına vakfettikleri ömürlerinin son deminde sigortasız-sendikasız yürüttükleri gönül hizmetlerini sürdüremeyecek derecede hastalıkla boğuşurken üstüne üstlük ekonomik sıkıntılar çekerken, milyarları otellerde sosyal faaliyet adı altında eğlencede tüketen milliyetçi sivil toplum kuruluşlarının saygı değer yöneticileri ar etmez misiniz? Siyasetin zirvesinde “ülkücü kimlik” taşıyanlar bu sizin boynunuzda ağır vebal değil mi?
Yitirdiğimiz ışık vefadır bizim. Bu ışığı yitirdiğimiz için hareket yalpa yapıyor. Dönem dönem savruluyor milliyetçiler; küsüyor, geri duruyor, içe kapanıyor… Şahsına vefa beklediğinden değil genel manada vefasızlığı yaşadığından oluyor bütün bu savruluşlar.
Ey Türk Milliyetçileri, slogan ve kaset ezberleyerek davaya yaptığınız hizmetleri bir kenara bırakarak, başınızı bir kaldırın. Yaşadığınız yerde “eskilerden” kimler var bir bakın… Çok fazla araştırmanıza gerek yok, her biri yıldız gibi parlayan “eskiler” diye andığınız (yıllardır çizgisinden sapmadan tek başına “yalnız kurt” misali Türk Ülküsünü yaşatabilenlere) “Eskimeyenlere” bir bir ulaşırsınız. İşini gücünü, evini barkını, çoluk çocuğunu bir araştırın, ne alemdeler? İncitmeden yüreklerini onlar için bir şeyler yapabilmek için çaba sarf edin. Gönül bağlarını tekrar kurmadan, vefasızlaştığımız inancını silmeden, Türk Milliyetçilerine özgü ayrıcalıklı, samimi, güzel günlere dönmemiz mümkün değildir. Şundan emin olun, bu gün bu vefaya yüreği aç olan binlerce Türk Milliyetçisi var Anadolu’da… Onların gönüllerini yeniden kazanmadan, dualarını almadan Cenab-ı Hak Türk Milliyetçilerini iktidar etmeyecek, muktedir kılmayacaktır.

Ruhi Özmen’e Yazısından Dolayı Teşekkür Ederiz.